سوره ی مبارکه ضحی

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 ۱- سوگند به آن دم که آفتاب بگسترد

2 - و سوگند به شب آنگاه که تاریکی اش فراگیر شود و آرام یابد

3 - که پروردگارت برخلاف آنچه  دشمنان می گویند نه رهایت کرده و نه تورا دشمن داشته است.

4 - تو در این دنیا مورد رحمت مایی و سرای اخرت قطعا برای تو بهتر از این سرای خواهد بود

5 - و به زودی پروردگارت در ان سرای چنان مقامی به تو عطا کند که خرسند شوی

6 - مگر تورا کودکی یتیم نیافت پس به تو پناه داد ؟

7 - و تورا راه نایافته دید پس هدایتت کرد

8 - و تورا تهیدست یافت پس توانگرت ساخت

9 - پس تو نیز یتیم را خوار و مغلوب مکن که خود درد یتیمی را احساس کرده ای

10 - و سوال کننده را که از تو رهنمود می خواهد یا مالی می طلبد ، از خود مران و بر او بانگ مزن که خود تلخی تنگدستی را چشیده ای و نیاز به رهنمود را دانسته ای

11 - تو میدانی که همه ی این نعمتها از جانب خداست ، پس نعمت پروردگارت را بازگوی و شکرش را به جای اور  در گفتار و کردارت نشان ده که نعمت ها داده خداست

 

 وَالضُّحَى 1

وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى 2

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى  3

 وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَی 4

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَی 5

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى 6

وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى 7

وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى 8

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ 9

وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ 10

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ 11

 

سَجَى: ساکت و آرام شد ، تاریکی همه جا راگرفت

مَا قَلَى : دشمنی نکرد ، خشم نگرفت

أُولَی : اول کار، دنیا

آوَى : پناه داد

عَائِلً : فقیر ، بی چیز

فَلَا تَقْهَرْ : پس خوارو ذلیل مکن

فَلَا تَنْهَرْ: مران ، طرد مکن

حَدِّثْ : بیان کن ، بازگو کن

تلاوت این سوره باصدای استاد عبدالباسط

تفکری در ترجمه : آیه ی شصت و دوم سوره ی مبارکه نمل (( مضطر ))

یا کیست که درمانده را ، چون وی را بخواند اجابت می کند و گرفتاری را برطرف می سازد و شما را در زمین جانشین می کند؟ آیا با این خداوند خدایی است ؟ چه کم متذکر می شوید

أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاء الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

.

.

.

.

أَمَّن : یا کسی که

يُجِيبُ : اجابت می کند

مُضْطَرَّ : درمانده

إِذَا دَعَاهُ : وقتی که فرا خواند

يَكْشِفُ  : برطرف می سازد

يَجْعَلُ  : قرار می دهد

خُلَفَاء  : جمع خلیفه : جانشینان

وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاء الْأَرْضِ : و قرار می دهد شمارا جانشینان در زمین

قَلِيلًا مَّا : خیلی کم ( ما زاید و برای تاکید است )

تَذَكَّرُونَ : پند می گیرید

.

.

.

.

أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاء الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

يا [كيست] آن كس كه درمانده را چون وى را بخواند اجابت مىكند و گرفتارى را برطرف مىگرداند و شما را جانشينان اين زمين قرار مىدهد آيا معبودى با خداست چه كم پند مىپذيريد

تفکری در ترجمه

 

*********************************************************

آیه ی ششم سوره ی مبارکه ی عنکبوت (( تلاش ))

کسی که جهاد و تلاش کند، برای خود جهاد می‌کند؛ چرا که خداوند از همه جهانیان بی نیاز است

.وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا یجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِی عَنِ الْعَالَمِینَ

.

.

.

مَنْ جَاهَدَ = هرکه بکوشد

ِ انَّمَا = جز این نیست

یجَاهِدُ = می کوشد

.

.

.

وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا یجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِی عَنِ الْعَالَمِینَ

کسی که جهاد و تلاش کند، برای خود جهاد می‌کند؛ چرا که خداوند از همه جهانیان بی نیاز است

 

******************************************************