قیصر روم برای یکی از خلفای عباسی در ضمن نامه ای نوشت :در انجیل خوانده ایم که هر کس از روی حقیقت سوره ای بخواند که خالی از هفت حرف باشد، خداوند خداوند جسدش را بر آتش جهنم حرام می کند .وآن هفت حرف این است : (ث ، ج ، خ ، ز ، ش ، ظ ، ف ) ما هرچه بررسی کردیم چنین سوره ای را در کتابهای تورات و زبور و انجیل نیافتیم .آیا شما در کتاب آسمانی خود چنین سوره ای را دیده اید ؟خلیفه ی عباسی دانشمندان را جمع کرد و این مسئله را با آنان در میان گذاشت .آنها از جواب در ماندند :سرانجام این سوال را از امام هادی (ع) پرسیدند.آن حضرت درپاسخ فرمود: آن سوره، سوره ی حمد است .که این حروف هفتگانه در آن نیست.پرسیدند فلسفه ی نبودن این هفت حرف در این سوره چیست ؟

فرمودند:حرف ( ث ) اشاره به ثبوی ( یعنی هلاکت )

حرف (ج ) اشاره به جحیم ( نام یکی از درکات دوزخ )

حرف ( خ ) اشاره به خبیث ( یعنی ناپاک )

حرف ( ز ) اشاره به زقّوم ( غذای تلخ دوزخ )

حرف ( ش ) اشاره به شقاوت (یعنی بدبختی )

حرف ( ظ ) اشاره به ظلمت (یعنی تاریکی )

و حرف ( ف ) اشاره به آفت است .

خلیفه این پاسخ را برای قیصر نوشت و قیصر پس از دریافت نامه ،بسیار خوشحال شد و به اسلام گروید ودر حالی که مسلمان بود ازدنیا رفت